Episode.04/05.Realizations.


Γενικά οι μέρες μου εδώ κυλούν γρήγορα, ήρεμα , και όμορφα.. έχω χρόνο να σκεφτώ πολλά πράγματα να διαβάσω βιβλία να δω και καμία ταινία όταν δεν μπορώ να βγω έξω..να ζωγραφίσω.. Αν τα πράγματα ήταν αλλιώς πιστεύω θα μπορούσα να μείνω εδώ για αρκετό καιρό.
Είμαι ευγνώμων για όλα όσα έχω ζήσει, άσχετα με τις ανακατατάξεις.. γνώρισα ανθρώπους, τελείως διαφορετικούς από τους Έλληνες από τους Ευρωπαίους. Ένα πολιτισμό που μόνο ένας δεν είναι..έφαγα καλό φαγητό και ιδιαίτερο, είδα τον ωκεανό , έκανα ντουζ με κουβά με νερό και μπολάκι, ήπια τσάι πάνω από 6 φορές μέσα σε μια ημέρα, γνώρισα άτομα πιστά στις παραδόσεις που δεν αφήνουν περιθώρια διαφορετικότητας και άλλα άτομα που ζητούν την διαφορετικότητα και την αλλαγή απεγνωσμένα. Είδα ότι όπου και να πας στο κόσμο κάποιες εκφράσεις είναι ίδιες, το κλαψούρισμα ενός παιδιού που ζητάει κάτι σε όποια γλώσσα και να είναι, παραμένει το ίδιο, όπως και ο θυμός και η χαρά !! Έχω πειστεί σχεδόν πως τελικά η γλώσσα του σώματος είναι η πιο σημαντική από όλες, γιατί ακόμα και όταν δεν καταλαβαίνω την γλώσσα που μιλούν ξέρω τι λένε, νιώθω τα συναισθήματα τους.. και ξέρεις ότι δεν έμαθες ξαφνικά αραβικά απλά παρατηρείς τις κινήσεις και τις εκφράσεις, άρα όπου και να είσαι στον κόσμο θα μπορείς να πεις αυτό που θέλεις αρκεί να προσπαθήσεις! Είναι τέλειο να βλέπεις πως κοιτούν τα παιδάκια τον ξένο, και πως οι μεγάλοι , όταν το βλέμμα τρέχει από τα μάτια σου στα μαλλιά σου και μετά στρέφουν το βλέμμα τους αλλού. Σκέφτομαι ότι αυτό κάνουμε όλοι μας αλλά πρώτη φορά έχω την δυνατότητα να το παρατηρήσω στους άλλους. Σκέφτομαι όσες φορές έρχονται ξένοι και εμείς μιλάμε ελληνικά μεταξύ μας, δεν ξέρω για εμένα δεν είναι τόσο τρομερό.. ακόμα και για εμένα να λένε δεν με πειράζει, θα ήθελα να μπορώ να συμμετέχω αλλά καταλαβαίνω πως είναι να θες να επικοινωνήσεις απλά και εύκολα , όμως θα προσπαθήσω να μην το κάνω αυτό ξανά..
Ακόμη πόσες φορές σκέφτηκα, όταν κάποιος μου ζήτησε να ανάψω τον θερμοσίφωνα, ότι βαριέμαι να πάω ως εκεί.. ενώ εδώ πρέπει να βράσουν το νερό για να κάνουν μπάνιο, και δεν έχουν βραστήρα κανονικά στο μάτι μέχρι να βράσει το νερό και λέω μέσα μου πόσα είναι αυτά που κάνουν την ζωή μας πανεύκολη και απλά δεν μπορείς να τα εκτιμήσεις αν δεν πας σε μια χώρα που δεν έχουν αυτά που έχεις εσύ.
Όλα αυτά με έχουν κάνει να γεμίσω νέες εμπειρίες, και σκέψεις..Έτσι μπορώ να πω πως αυτό το οποίο ήρθα να ζήσω εδώ το έζησα..και δεν θα το ξεχάσω ποτέ.