Pilot .part 1

Ναι. Είναι γεγονός Είμαι στο Μαρόκο.
Η αλήθεια είναι πως η διαφορά φάνηκε από την στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου
στο αεροπλάνο όταν ο πιλότος είπε ότι φτάνουμε και η θέα από το παράθυρο ήταν η απέραντη έκταση καφετιών κόκκινων και χρυσών αποχρώσεων..
Ναι.. εδώ είμαστε σκέφτηκα... Έφτασα.
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω να περιγράψω κάποια ιστορία τύπου Καμπιώτη..
Εμένα ήρθαν και με πήραν από το αεροδρόμιο και αμέσως μπήκα σε μαροκινό taxi και σπίτι.
Ο Ismail είναι το μεσαίο παιδί από τα 5 που έχει η οικογένεια που με φιλοξενεί, και μάλλον το πιο πρόθυμο και ευγενικό άτομο που ξέρω. Είναι ο μόνος που ξέρει αγγλικά και μπορούμε να συνεννοηθούμε μιας και εγώ δεν μιλώ ούτε αραβικά ούτε γαλλικά.
Με βοηθάει στα πάντα και μαζί θα κάνουμε και τα μαθήματα αγγλικών στους μαθητές του οργανισμού που δούλευε! Δεν έχω λόγια για την οικογένεια αυτή..
Είμαι σαν πριγκίπισσα εδώ! Κατ' αρχάς να πω ότι τρώνε πρωινό, μετά τσάι η atey στα αραβικά, μετά μεσημεριανό και πάλι τσάι η καφέ και γλυκό, ύστερα βραδινό και μαντέψτε τί μετά? Τσάι!!!!
Ξυπνάω εγώ ο Ελληνάρας στις 12 μιας και είναι σαββατοκύριακο και τσοουπ δίσκος με φαγητά τσάι και καφέ στο δωμάτιο μου..
Δεν προλαβαίνω να πεινάσω και έρχεται το μεσημεριανό!
Προσπαθώ να τους βοηθήσω αλλά δεν με αφήνουν, αλλά εκτός από αυτό δεν μπορώ να τους μιλήσω κιόλας στη γλώσσα τους όποτε το μόνο που κάνουμε είναι να χαμογελάμε ο ένας στον άλλο και εγώ μόνο που δεν υποκλίνομαι για να τους δείξω την ευγνωμοσύνη μου..
Φανταστικοί άνθρωποι πραγματικά..
Ακόμα δεν έχω ξεκινήσει την δουλεία μου όποτε δεν έχω να μοιραστώ κάτι μαζί σας για την εμπειρία της εργασίας.. όμως μπορώ να σας πω για το Μαρακές..
Λίγες φορές μου έχει συμβεί κάτι να είναι ακριβώς όπως το είχα φανταστεί και το πως είναι εδώ, στο πραγματικά μαγευτικό Μαρακές είναι μια από αυτές.